Wyszukiwanie
Dzisiaj jest

wtorek,
24 października 2017

(297. dzień roku)

Święta

Wtorek, XXIX Tydzień zwykły Rok A, I Dzień powszedn

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Licznik
Liczba wyświetleń strony:
2488

Nadzieja i Życie nr 75/2015

Życzenia świąteczne
Umieranie - nienapisana piętnasta encyklika Jana Pawła II (ks. A. Zebrowski MSF)
Zmiażdżona przez śmierć (ks. M. Machinek MSF)
Chcę widzieć Boga i żyć z Nim wiecznie! (ks. B. Kulik MSF)
Zamyślenia nad Różańcem do Siedmiu Boleści Matki Bożej (zel. D. Czerniawska)
Święto Nawiedzenia NMP (opr: ks. G. Górniak MSF)
Wiedziała, kiedy umrze... (A. Zapotoczny)
Milczenie ożywiające - pustynia! (P. Skowroński)
Cierpienie jak drogocenna perła (zel. R. Sitkowska)
Modlitwa o łaskę uzdrowienia (Marianna z Nowej Soli)
Żałoba po stracie bliskiej osoby (zel R. Sitkowska)
Wspomnienie o Joli (J. Czech)
Św. Mikołaj i dobra śmierć. Czy coś ich łączy? (M. Jaworska)
Maryjo! ...Twój pokój spoczął na nas (zel. L. Wajdzik)
Zawsze radośni (zel L. Wajdzik, L. Bocek)
Polna Margaretka (A. Ziółkowski)
Opieka Maryi (Bożena)
Radosne świętowanie (zel. L. Wajdzik)
Misterium Męki Pańskiej w Górce Klasztornej (ks. P. Gałązka MSF)

Kochani Czciciele Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci

„Chrześcijanin pokłada nadzieję w zmartwychwstaniuumarłych. To należy najpierwpowiedzieć niedwuznacznie,nawet jeśli może to brzmieć naiwnie--mitycznie [...] Gdzie się tego nieczyni, tam już wkroczono na drogęwykrętów. Dla Pawła sens chrześcijańskiegoprzepowiadania zależyod tego oczekiwania; bezniego wiara i przepowiadanie sądla niego niczym, a życie chrześcijańskiejest bezsensowne”*.J. RATZINGER – BENEDYKT XVI

Umieranie - nienapisana piętnasta encyklika Jana Pawła II

Jan Paweł II nazywany papieżem pokoju, Eucharystii, krzyża,
przebaczenia, dialogu, cierpienia nauczył nas wiele. Jednak z tylu lekcji,
których nam udzielił, największa jest lekcja umierania.

Zmiażdżona przez śmierć

Po tym, jak cierpiąca na nieuleczalnegoraka mózgu 29-letnia BrittanyMaynard poddała się medyczniewspomaganemu samobójstwu, jej bliscyoświadczyli, że był to jej dobrze przemyślanyi świadomy wybór i że wybrała umieraniez godnością. „Odeszła tak, jak chciała: spokojnie,we własnej sypialni, w ramionachtych, których kochała”, jak możn

Chcę widzieć Boga i żyć z Nim wiecznie!

W ostatnim numerze naszego biuletynu,w artykule pt. „Do raju czy do nieba?” próbowałem wyjaśnić, iż „raj i niebo i to nie dwa, odrębne miejsca,
a jedynie dwie, różne i zamiennie używane nazwy opisujące jedno miejsce – miejsce przebywania dusz ludzi dobrych pośmierci. Każde z określeń na swój sposób stara się przybliżyć ten przekraczający nasze najśmielsze oczekiwania stan radości zespotkania z Bogiem” (zob. „Nadzieja i Życie nr 74-2015, s. 8-9).

Wiedziała,kiedy umrze…

Tuż przed grobem sześcioletniej Antoniny Meo, w kaplicy Bazyliki Krzyża Jerozolimskiego w Rzymie,w gablotach wystawione są jej sukienkii zabawki. Patrząc na te dziecięce pamiątki: kaftaniki, konika na kółkach czy lalkę w ubiorach z falbankami, w naturalny sposób pragnie się przytulić do serca ich właścicielkę, spoglądającą z zawieszonego naścianie obrazu. Przytulić tak mocno jak ona tuliła Jezusa. Pisała o tym w listach do Niego przesyłając tysiąc pocałunków. Jeden taki list, wystawiony wśród rzeczy małej męczennicy, można przeczytać tu na miejscu. „W tym pięknym dniu, Jezu Zmartwychwstały, błogosław moją rodzinę, błogosławmnie, bym była coraz to grzeczniejsza, aby wszyscy byli zadowoleni”. „Najukochańszy Jezu, jestem bardzo radosna, że Ty wstąpiłeś do mego serca w Eucharystii. Nie opuszczaj mnie nigdy (…).

Milczenie ożywiające - pustynia

„Panie, moje serce mie jest wyniosłe i oczy moje nie patrzą w górę.Nie gonię za tym, co wielkie albo co przerasta moje siły.Przeciwnie: zaprowadziłem ład i spokój w mojej duszy.Jak niemowlę u swej matki, jak niemowlę – tak we mnie jest moja dusza”.PSALM 131

Cierpienie jak drogocenna perła

O cierpieniu dużo przeczytałam, uczestniczyłam w modlitwie w odchodzeniu rodziców, teściów i brata. Kiedy w Wielki Piątek 2013 r. stłukłam tak silnie nogę, iż na trzy tygodnie zostałam przykuta do łóżka, „wyłam z bólu”, bo cierpiałam fizycznie i duchowo. W tym czasie powoli umierał mój brat, a ja nie mogłam go odwiedzić z ostatnim pożegnaniem w szpitalu.

Wspomnienie o Joli

W tym roku 18.04 minie pięć lat odśmierci Joli z Łodzi. Jolę poznałam
w szpitalu w Poznaniu, kiedy przyjechałam na operację wszczepu ślimakowego(żeby lepiej słyszeć). Jola tymczasem leczyła się na raka krtani. Była już w zaawansowanym stadium choroby – bardzo załamana i przejęta chorobą. Widząc ją w takim stanie– podeszłam do niej i postanowiłam porozmawiać i w ten sposób rozpoczęła się nasza znajomość, która potem przerodziła się w przyjaźń.

Zawsze radośni

Wspólnota Apostolstwa DobrejŚmierci rokrocznie gromadzi się wraz
z kapłanami na Eucharystiiw kościele Św. Ap. Piotra i Pawła w Skoczowie. Po Mszy św., w duchu bogatej tradycji Świąt Bożego Narodzenia, zrzesza się na radosnym spotkaniu, by połamać się opłatkiem na znak więzi
z nowonarodzonym Królem królów, Jego Matką i św. Józefem. Ta piękna tradycja opłatkowych spotkań w Skoczowie trwa już od lat.

Misterium Męki Pańskiej w Górce Klasztornej

Koniec karnawału to czas, kiedy w Góreckim Sanktuarium zaczyna się głośniej mówić o Misterium. Spotykając się z parafianami coraz częściej słyszę słowa: „Kiedy zaczynają się próby?”; lub „Proszę księdza, ile razy
w tym roku odgrywamy Misterium”. Tak to już jest od ponad 30 lat, że
w ostatnie dni przed Wielkim Postem organizujemy zabawę karnawałową, abyw taki sposób zacząć pierwsze przygotowaniado Misterium – chodzi bardziejo integrację. Jednak pierwsze próby zaczynamy od pierwszej niedzieli Wielkiego Postu. Przez to, iż jest to duże przedsięwzięcie i dużo aktorów bierze w nim udział próby odbywają się w trzech grupach: apostołowie, Sanhedryni żołnierze. Próba generalna ma miejsce zawsze dzień przed pierwszym Misterium.